Kosmetyki hurt a zaległości podatkowe

2019-01-10

Kosmetyki hurt a ostrożność ukierunkowana na zaległości podatkowe


W obowiązującym polskim prawie podatkowym, instytucja odpowiedzialności osób trzecich, czyli przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe na osobę nie będącą w kręgu podmiotów stosunku prawnopodatkowego, była i jest nadal wykorzystywana w sytuacjach, gdy zabraknie podatnika, kiedy podatnik nie wykonuje ciążącego na nim zobowiązania w należyty sposób oraz w określonym terminie, oraz w sytuacjach, gdy majątek podatnika w wyniku wszczętej egzekucji okazuje się niewystarczającym, jeżeli chodzi o kosmetyki hurt http://jmcpoland.com/.


Uzasadnieniem tej odpowiedzialności jest związek ekonomiczny osób trzecich z podatnikiem, przejawiający się uzyskiwaniem przez nich korzyści z dochodu lub majątku podatnika . Możliwość zastosowania odpowiedzialności z tytułu cudzych zaległości przewiduje także ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nazywana również ustawą systemową lub ustawą o s.u.s., której art. 31 jest pewnego rodzaju barierą przed „ucieczką” nierzetelnego przedsiębiorcy. Zgodnie z przytoczonym przepisem, do należności z tytułu składek mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowe, nazywane dalej Ordynacją lub o.p. Jeśli zachodzą okoliczności dotyczące nieopłaconych w terminie składek, niewymienione w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, ZUS stosuje mechanizmy przewidziane w komentowanym przepisie. Należy jednak dodać, że ich zastosowanie powinno być odpowiednie w odniesieniu do kosmetyki hurt.


Biorąc więc pod uwagę problem odmienności obu dziedzin prawa, podatkowego oraz ubezpieczeń społecznych, przyjąć trzeba, że w tym przypadku zwrot odpowiednie oznacza stosowanie z modyfikacjami, czyli „w zgodzie z przepisami ustawy systemowej”. Wobec tak sformułowanej regulacji, zarówno w piśmiennictwie jak i orzecznictwie, zwrócono uwagę na trudności interpretacyjne, w treści art. 107 § 2 Ordynacji, który mówi, że w przypadkach oraz w zakresie przewidzianych w rozdziale XV za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem osoby trzecie w odniesieniu do kosmetyki hurt.


Problem sprowadza się jednak do kwestii: kogo, w świetle ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, trzeba uważać za podatnika, którym na gruncie przepisów Ordynacji, jest osoba fizyczna, osoba prawna bądź jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu, a obowiązek ten określany jest jako nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z powstaniem zdarzenia określonego w ustawach podatkowych. Płatnik zaś, to osoba fizyczna, osoba prawna bądź jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, zobowiązana do obliczenia oraz pobrania od podatnika podatku, a także wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu ukierunkowanemu na kosmetyki hurt.


Osoba trzecia to w świetle Ordynacji podatkowej podmiot, który odpowiada solidarnie z podatnikiem całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe podatnika. Zakres podmiotowy odpowiedzialności osób trzecich wyznaczają przepisy Ordynacji podatkowej. Jest to katalog zamknięty. Warunkowy charakter odpowiedzialności poszczególnych osób trzecich polega na tym, że każda z kategorii osób trzecich odpowiada na warunkach i po spełnieniu przesłanek właściwych dla danej kategorii. Przesłanką wspólną, występującą u wszystkich w zasadzie kategorii osób trzecich, jest związek ekonomiczny między podatnikiem a osobą trzecią, przejawiający się w uzyskiwaniu przez osobę trzecią korzyści z majątku lub dochodu podatnika. Odpowiedzialność osób trzecich posiada charakter solidarny w znaczeniu Kodeksu Cywilnego, oznacza to, że jest to solidarność bierna odnosząca się do kosmetyki hurt.


Akcesoryjność tej odpowiedzialności przejawia się w tym, że występuje ona obok odpowiedzialności podatnika. Decyzja ta jest podstawą przeniesienia odpowiedzialności na osobę trzecią. Na mocy decyzji, w czasie jej doręczenia, powstaje po stronie osoby trzeciej zobowiązanie do zapłaty cudzej zaległości podatkowej. Przepisem prawnym, który łączy osobę trzecią z wierzycielem podatkowym nie jest zobowiązanie, wynikające z norm prawa podatkowego materialnego, obowiązku podatkowego, ale decyzja podatkowa odnosząca się do kosmetyki hurt.


Stroną w tym postępowaniu może być tylko osoba trzecia. Przedmiotem postępowania podatkowego w kwestii odpowiedzialności osób trzecich jest ustalanie stanu faktycznego mieszczącego się w granicach określonych przez przepisy art. 109–117. Nie jest przedmiotem postępowania jego wymiar, którego wcześniej dokonuje podatnik, płatnik bądź organ podatkowy. Decyzja o odpowiedzialności osoby trzeciej jest wtórna względem decyzji podjętych w stosunku do podatnika, płatnika bądź inkasenta dotyczących ich zobowiązań podatkowych. Wszczęcie postępowania podatkowego w odniesieniu do osoby trzeciej ustawodawca uzależnia od spełnienia konkretnych warunków. Postępowanie takie nie może być wszczęte przed upływem terminu płatności zobowiązania podatkowego, jeżeli chodzi o kosmetyki hurt.


Osoba trzecia odpowiada za zaległości podatkowe podatnika, a nie za zobowiązania podatkowe podatnika. Jeśli można wystawić tytuł wykonawczy na podstawie deklaracji podatnika, to wydawanie decyzji wymiarowej nie obowiązuje. W takich sytuacjach postępowanie podatkowe wobec osoby trzeciej nie może być wszczęte przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec podatnika. Możliwość realizacji zobowiązania podatkowego, które wynika z decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej występuje dopiero wtedy, kiedy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości bądź w części bezskuteczna, jeżeli chodzi o kosmetyki hurt.


Przedawnienie orzekania o odpowiedzialności osoby trzeciej polega na tym, że nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym zaistniała zaległość podatkowa, upłynęło 5 lat. Przedawnienie zrealizowania zobowiązania wynikającego z decyzji, o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej powstaje po upływie 3 lat od końca roku kalendarzowego, w którym została dostarczona taka decyzja. W art. 109–117 Ord PU zostały zawarte przepisy, które dotyczą następujących rodzajów odpowiedzialności osób trzecich:  odpowiedzialność rozwiedzionego małżonka podatnika, odpowiedzialność członka rodziny podatnika,  odpowiedzialność nabywcy przedsiębiorstwa, odpowiedzialność firmującego,  odpowiedzialność samoistnego posiadacza oraz użytkownika wieczystego rzeczy, odpowiedzialność dzierżawcy nieruchomości, odpowiedzialność wspólnika spółki osobowej, odpowiedzialność członków zarządu oraz odpowiedzialność osoby prawnej przejmującej.


Mówiąc o kosmetyki hurt pamiętajmy, że odpowiedzialność podatkowa osób trzecich to odpowiedzialność osoby, która nie jest podatnikiem, określana przepisami ustawy Ordynacja podatkowa za niezapłacony podatek przez podatnika zobowiązanego do tego przez ustawę podatkową. Stroną w postępowaniu podatkowym w sprawie przeniesienia odpowiedzialności podatkowej może być: nabywca przedsiębiorstwa podatnika bądź jego zorganizowanej części, lub też pojedynczych składników majątku podatnika związanego z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, jeśli wartość jednostkowa nabywanego składnika przekracza limit ustanowiony w ustawie Ordynacja podatkowa, limit na 2007 r. to 15.000 zł, członkowie zarządu podatnika spółki kapitałowej, jeśli są w stosunku do nich przesłanki określone w ustawie Ordynacja podatkowa, spadkobiercy, zapisobiorcy oraz małżonkowie, również rozwiedzeni, podatnika, a także inni członkowie rodziny współdziałający z podatnikiem w prowadzeniu działalności oraz osiągający z tego korzyści, tak zwany firmant użyczający imienia i nazwiska, nazwy albo firmy dla ukrycia prowadzenia działalności przez podatnika bądź ukrycia jej rzeczywistych rozmiarów, wspólnicy spółki cywilnej, jawnej, partnerskiej, komplementariusz spółki komandytowej lub komandytowo-akcyjnej za zaległości podatkowe spółki oraz wspólników powstające z działalności spółki. 


Osoba trzecia zobowiązana do zapłaty cudzego podatku nie może brać udziału i kwestionować ustaleń postępowania podatkowego realizowanego w stosunku do podatnika, a mającego ustalić wysokość zaległości podatkowej, ponieważ nie jest stroną w tym postępowaniu. Z tych powodów nie może zaskarżyć decyzji organu podatkowego, który ustala wysokość zaległości podatkowej podatnika. Postępowanie w kwestii przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na osobę trzecią jest zupełnie innym postępowaniem, jeżeli chodzi o kosmetyki hurt.


Stroną staje się osoba trzecia w stosunku do podatnika, zaś podatnik traci przymiot strony w tym postępowaniu. Postępowanie wszczyna organ podatkowy właściwy miejscowo oraz rzeczowo dla nieuregulowanego podatku. Warunkiem rozpoczęcia takiego postępowania jest bezskuteczność egzekucji administracyjnej w stosunku do podatnika zalegającego z wpłatą podatku. Efektem postępowania jest decyzja przenosząca na osobę trzecią odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe podatnika. Ponieważ jest to odpowiedzialność za cudzy dług podatkowy decyzja taka nie jest decyzją ustalającą bądź określającą wysokość zobowiązania podatkowego osoby, która jest adresatem tej decyzji ukierunkowanej na kosmetyki hurt. Oznacza to, że osoba zobowiązana do zapłaty podatku na mocy decyzji przenoszącej na nią zobowiązanie za cudzy dług podatkowy, nie staje się z tego powodu podatnikiem. 


Instytucja odpowiedzialności podatkowej osób trzecich wykorzystywana była i jest obecnie pod rządami Ordynacji podatkowej w sytuacjach, kiedy zabraknie podatnika, kiedy podatnik nie wykonuje ciążącego na nim zobowiązania we należyty sposób oraz we właściwym terminie, a także kiedy majątek podatnika w wyniku egzekucji okazuje się niewystarczający. Uzasadnieniem odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe jest ich ekonomiczny związek z podatnikiem ukazującym się otrzymywaniem przez osobę trzecią korzyści z dochodu lub majątku podatnika. Odpowiedzialność osób trzecich za realizację zobowiązań podatkowych ma solidarny charakter, jednak organy podatkowe mogą wydać decyzję o odpowiedzialności dopiero wtedy, gdy egzekucja do dochodu bądź majątku podatnika okazuje się w części bądź całości bezskuteczna. Warunki funkcjonowania instytucji odpowiedzialności osób trzecich wytłumaczył Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z orzeczeń. Zamknięty katalog “osób trzecich”, Ordynacja podatkowa posiada zamknięty katalog przypadków, w których odpowiedzialność za należności podmiotu zobowiązanego może zostać przeniesiona na osoby trzecie. Będą to więc jedynie podmioty wprost wskazane w Ordynacji, a jednocześnie odnoszące się do kosmetyki hurt.


Takimi podmiotami, zgodnie z art. 110 oraz dalszymi o.p., są: rozwiedziony małżonek podatnika, członek rodziny podatnika, nabywca przedsiębiorstwa podatnika, firmujący czyli osoba, której imieniem i nazwiskiem, nazwą bądź firmą posługuje się podatnik w celu ukrycia prowadzenia działalności gospodarczej bądź rzeczywistych rozmiarów działalności, wydzierżawiający podatnikowi rzeczy bądź prawa majątkowe, dzierżawca nieruchomości podatnika, wspólnik spółki osobowej, członek zarządu spółki z o.o. oraz spółki akcyjnej, osoba prawna powstała w wyniku podziału, gwarant oraz poręczyciel. Każdy z wymienionych podmiotów, pomimo obecności w kręgu tak zwanych osób trzecich, w innym zakresie odpowiada za zobowiązania podatkowe podatnika.


Były małżonek dłużnika, w wyniku rozwodu bądź unieważnienia małżeństwa, jak również małżonek pozostający w separacji z podatnikiem odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie z byłym małżonkiem. Podobnie jak przy odpowiedzialności byłego małżonka, odpowiedzialność członka rodziny nie opiewa o podatki niepobrane przez płatnika bądź inkasenta, chyba że tego rodzaju należności nie były pobrane od członka rodziny.  Nabywca przedsiębiorstwa podatnika, na przykład kosmetyki hurt odpowiada całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe związane z realizowaną przez podatnika działalnością gospodarczą. Odpowiedzialność ta zachodzi także wtedy, gdy nabywa on zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub składniki majątku związanego z realizowaną działalnością gospodarczą, przy czym w ostatnim przypadku nabywca odpowiada wtedy, gdy wartość w dniu sprzedania tych składników wynosi co najmniej 15 000 zł. Często w procesie nabycia przedsiębiorstwa, nabywca za zgodą zbywcy (wyrażoną w formie szczególnej, tj. z podpisem urzędowo lub notarialnie poświadczonym) pobiera od organu podatkowego zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych zbywcy. Wtedy nabywca nie odpowiada za zaległości podatkowe, które nie zostały wykazane w tym zaświadczeniu.